ayın karanlık yüzü

Şenay'dan

Fri, 10 Apr 2009 11:05:00 +0300

(Kimsesizliğin kalabalığını gülüşüne taşıyan pencere önü çiçeğim Şenay'dan....)

yüzüme çarpıp giderken
o umursamazlığını
"öfkeni bırak" demeyi ne çok isterdim
şimdi yaşadıklarımı yaşaman
kayıplarımı bulman için geldim
ben senin devamınım
gülüşünle yıkılırdı öfkelerim
kuruluşunda sendeydim
çöküşünde de senleyim
imkansızlığın içindesin.
içindeyim
ben senin devamınım
şimdi senin gibiyim
kurşun döktürdüğüm sevgilerim vardı benim
kuşlara yağmura çocuklara
kısacası hayata
salıncakta rüzgarımı salladın
gömüp gittin toprağa
ben senin devamınım...

(10/04/2009_Şenay)

.. ( devamı )

dilini yutan yeşillik...

Fri, 12 Dec 2008 22:40:00 +0200

Su konuşurken yeşil beyaz sesiyle

Sen susuyordun

Üstelik en güzel kelimelerin

Hiç söylemeyeceklerindi

Esir bir çınarın dibine oturmuştuk

Dilimde hiç alışık olmadığım bir konuşkanlık

Anlatmıştı sana tatlı aptallığımı

Kırmızıydı şarap

Bir akşam vakti koynunda dağıldığım

koma...(ya da "düş_üntü")

Sat, 26 Jul 2008 21:15:00 +0300

Senin beni sevmen için yaratılmadığımı biliyorum fakat inanmak istemiyorum.Kendi terimin tuzunu içiyorum son zamanlarda.Bakışlarını hatırlıyorum.Ne tür bir hatırlama ise bu, beni gündelik yaşamın olağan karelerinden koparıp bir düş dünyasına götürüyor. Herkesin gözleri önünde seviyorum seni, fakat hiç kimse görmüyor. Kendi sıradan deliliğim içinde devinip duruyorum, ne kapının önünden geçiyorum ne de odaya giriyorum.Belki de bulunduğum yeri zavallı bir rastlantıya borçluyum.

Seninle ilişkim uzun süredir rastlantısal karşılaşmalardan (_itiraf ediyorum ki bunlardan çoğu tarafımdan itelenerek rastgetirilmiştir) ve o karşılaşmaların kendi kafamdaki ütopik yansımalarından ibaret.Çünkü sen her daim hiçbir şey olmamış gibisin.Sen yaşantıma girdiğinde yerin çoktan hazırdı sen bunu hiç anlamadın.Halbuki sen benim için hazır değildin ve hiç de olmayacaktın.Kimi zaman seninle olmanın, seninle bulunmanın anı küçük atomlara bölüp adrenalin yörüngesinde nötron ve protonların yörüngeden çıkmamak için direndiğini gördüm.

aşk'ın yedi şehrini gezen insan...

Fri, 16 May 2008 11:21:00 +0300

''Kimdir benim gibi tek ve tenha kalan; denizin dibine daldığı halde dudakları kupkuru bulunan!''

Ferîdüddîn-i Attâr

.. ( devamı )

karantina...

Wed, 07 May 2008 00:00:00 +0300

bilinmezken vazgeçmezliğimin kıymeti hiç

yanıyorum

gözlerin yazıyor tüm dizelerimi

ben kapatıp tüm kapılarımı üzerime

aşkının içinde ela bir karantinayı gönüllü yaşıyorum

kimbilir belki sadece aşk acısı bu

belki de vuruldum kan kaybından ölüyorum

birikmiş hüznümden yıldızlar dökülürken sarhoşluğuma

sana dair aklıma gelen herşeye bayılıyorum

dudakların yazıyor tüm dizelerimi

yanıyorum

'köy' hikayeleri...

Tue, 06 May 2008 23:58:00 +0300

köy...
çocukluğumun binbir gece masalları tadındaki yeri...
bir büyü orası...hala da öyle...
her çukurda dağılacakmış gibi zangırdayan mavi bir minübüsle önce uzun yokuş tırmanılır, sonra mezarlık geçilir en son da köy meydanına gelinirdi...
düşlerim her daim üşüşmüş olurdu bana...
ben düş içinde, düş benim içimde yaşayıp giderdim..
böcekler,patikalar,ayrıkotları,ısırganotları...narçiçekleri...
saymakla bitmez...
tavanaraları...dut,üzüm,kiraz....
reçel gülleri...kimisi yalınkat...insafsız kokusu durmadan başdöndürür...
köy deyince çenem durmaz benim,bilenler bilir...
köyde gece başka karadır...
yıldızlar başka Ay başkadır...
üzümler şarapanada yatar...biz patiskada...
Ay ışığında kan siyahtır...
susalım...

(inci)

.. ( devamı )

sümüklü böcek...ya da 'çekeloz'... :)

Mon, 18 Feb 2008 21:36:00 +0200

Zamanın birinde Gülügülistan hanım adında bir sümüklü böcek yaşarmış, yalnızlıktan sıkıldığı için evlenmeye karar vermiş.Bir sarımsak kabuğunu başına koyup ‘ben gelin oldum beni kim alır?’ diye seslenmiş…birkaç zaman kimsecikler cevap vermemiş Gülügülistan hanıma…

O, yine umudunu kesmeden seslenmiş bir kez daha:’ ben gelin oldum beni kim alır?’

Nihayet oradan geçmekte olan bir leblebici sümüklü böceğin sesini duymuş ve ona seslenmiş:’ben leblebiciyim, bana varır mısın..’

Sümüklü böcek düşünmüş taşınmış ve leblebiciye demiş ki: ‘ kızınca beni neyle döversin?’

Leblebici ‘ leblebi sopamla’ diye yanıtlamış.

O zaman sümüklü böcek ‘ ben sana varamam,.. ( devamı )

sus...

Wed, 02 Jan 2008 15:31:00 +0200

"" Halife, Leylâ'ya dedi ki; " Sen o musun ki Mecnun, senin aşkından perişan oldu ve kendini kaybetti.

Sen başka güzellerden güzel değilsin." Leylâ, "Sus, çünkü sen Mecnun değilsin" diye cevap verdi.

Uyanık olan daha ziyade uykudadır.Onun uyanıklığı uykusundan beterdir.""

(Mevlâna_Mesnevi_ I.Cilt)

.. ( devamı )

"insâfın o yerde nâmı yok mu?"....

Sat, 20 Oct 2007 18:38:00 +0300

Tardiyye

Hoş geldin eyâ berîd-i cânân

Bahşet bize bir nüvîd-i cânân

Cân olâ fedâ-yı iyd-i cânân

Bî sûd olâ mı ümîd-i cânân

Yârin bize bir selâmı yok mı

Ey Hızr-ı fütâdegân söyle
Bû sırrı edüb iyân söyle
Ol sen bana tercemân söyle
Ketmetme yegân söyle

Gam defterinin tamâmı yok mı

Yârabbi ne intizârdır bû
Geçmez niçe rüzgârdır bû
Hep gussa vu hâr hârdır bû
Duysam ki ne şîve-gârdır bû

Vuslat gibi bir merâmı yok mı

Çıkdım ser-ı dâra hemçü Mansûr
Âvâzem ezân-ı nefha-i sûr
Gam kıldı gülûmı şâh-ı mansûr
Oldum sipeh-î belâya mahsûr

Ol pâdşehin peyâmı yok mı

Kâm aldı bu çerhden gedâlar
Ferdâlara kaldı âşnâlar
Durmaz mı o ahdler vefâlar
Geçmez mi bu etdüğim duâlar

Hal-î dilin intizâmı yok mı

Dil hayret-i gamla lâl kaldı
Galib gibi bî mecâl kaldı
Gönderdiğim arz-ı hal kaldı
El ân bir ihtimâl kaldı

İnsâfın o yerde nâmı yok mı

(Şeyh Galib_ Hüsn ü Aşk_ 1530.-1540.)

nihâvendî leyl...

Fri, 05 Oct 2007 10:00:00 +0300

Canımın acısı dinmiyor, zamanı yadsıyorum.Herşeyi anlatmam elbet mümkün, fakat nasıl? Bilemiyorum.Bu acının bana verildiği anı düşünmeden edemiyorum.Henüz içimde mutsuzlukla soytarıca oynayabilecek güç vardı…Önce yüzüm taşlaştı, sonra kelimelerim…

Karanlığa uzanıp kalbimin atışını dinliyorum, her gelişi erken olan tatlı ölümü tanıyorum.Henüz yaşıyorum.Bazen insanların dünyasından o kadar tiksiniyorum ve kopuyorum ki kalbimin atışlarını duyduğumda içimden tekrarlıyorum ‘henüz yaşıyorum’… yaşamışlıklarımın altında ezildiğim yetmiyormuş gibi yaşamakta olduğum ve yaşayacağım bilinmez anların da altında kaldığımı hissediyorum.